Bilindigi gibi asiklik geleneginde karsilasma, atisma, karsiberi gibi adlar altinda icra edilen sistemli deyismeler; en az iki asigin üclü-dörtlü de olabilir, dinleyici huzurunda veya herhangi bir yerde karsi karsiya gelerek, birbirlerini sazda ve sözde belli kurallar icinde denemeleridir.
Bu atismalar, asiklik geleneginde önemli bir yere sahiptir. Diyebilirim ki atisma terbiyesini almamis, irtical olmayan asiklara, asik gözüyle bile bakilmaz. Bu gelenegin bir zorunlulugudur. Iki usta asik karsilasinca, töreye göre önce birer divani ile meclisi acarlar. Tekellüm bölümünde muamma, takilmaca, taslama gibi fasillar yaparlar. siklarin ayni vezin, ayni ayak ve türü kullanmalari kanun kadar uyulmasi gereken bir kuraldir. siklar; karsilikli olarak birbirinin eksik taraflarini bulmasi, bir asigin digerinden sanat olarak üstün oldugunu kabul ettirmek istemesi, atismanin en önemli amacidir. Atismalar iki türlü olur Ya karsindakini yenme mat etme-baglama icin yapilir, ya da sohbet havasi ile övmece icin gerceklestirilir. Yenme amaci varsa bir atismada, onun kurallari cok kati ve serttir. Fasila baslayan asik bir semai, taslama ve destan ile baslar. Yumusak bir karsilasma varsa, güzel bir ayak acilarak dostca karsilikli deyisme ortaya konur. Gülmeceli olursa ve de yenme-yenilme endisesi olmazsa dinleyicileri memnun etme havasi agir basar.
Atismalarin en önemli bir yani, sanatin güclü bir sekilde sergilenmesidir. Ayaklar, orijinal ve islek olmalidir. siklar atismalarda sanatini gösterebilecegi, lebdegmezi, dil teprenmezi iyi bilmelidirler.
