Sizi gazabiyla yok etmeye calisan bir Yaraticinin katil Elcisi olarak huzurlarinizda bulunmaktayim. Belki inanmayacaksiniz lakin aslinda sizi kurtarmaya geldim. Ben bir insan öldürdüm. Önceden tasarlayarak, bilerek ve isteyerek O halde neden bu kadar cok canim yaniyor Yüzünü görmemistim, sesini belki duydum, hatirlamiyorum. Dün bu vakitlerde konusup hareket ediyordu. Gözleri cevresinde olup bitenlerin farkindaydi. Elleri dokunduklarini hissediyordu. Yüregi carpmaya devam ediyor, kulaklari isittigi seslerin ayrimindaydi. Kötü bir insandi. Hayatini igrenc isler yaparak geciriyordu. Olmasa, dünyanin cok daha güzel olacagi kesindi. Simdi yok. Öldürmenin en berbat tarafi, yaptigin yanlisi geri cevirme sansinin asla olmamasidir. Kirdigin insani tekrar düzeltebilirsin. Caldigini iade edebilirsin. Yiktigini yeniden yaparsin. Bosalttigin kabi bir daha doldurursun ama söylesene, son verdigin bir yasama bakislarini geri verebilir misin Belki de Yaraticinin bunca gazabinin altinda yatan sey, o bakislari geri verebilme kudretinde saklidir. Ey Elci Sen kim oluyorsun da Yaratici ile boy ölcüsmeye kalkiyorsun S Bak, sadece bir kötü öldü. Kendisiyle beraber ne kadar cok kötülük yok oldu. Yaratici ile fazla icli disli olmak sana yaramamis. Onun yaptigi gibi izleyip karismayayim hastaligina yakalanmissin. Su kadarini söyleyeyim, kötülükle ugrasirsan mutlaka bir yerlerine bulasir. Yok, ugrasmayayim dersen, en büyük kötülüge ortak olursun. Daha iyi olacaksin. Zaman, sadece zaman...