Cocukken, babam beni dövdügünde issiz, insansiz, daracik sokaklardan kosarak Cin Deresine siginirdim. Sanki kisiligimi, öz benligimi, gururumu orada kaybetmiscesine avazim ciktiginca bagirirdim; sesim boslugun icinde dagilip giderdi. Nereye baksam kendi gölgemi görüyordum.
Her seye katlanmaya yazgili, fedakarlikta sinir tanimayan bir anne, despot bir baba ve 12 Eylülün dehsetengiz iskence günleri Önce baba sonra devlet siddeti altinda kisiligini var etmeye calisan inatci bir caba
CIGLIK cigliga bir var olus mücadelesinden onuruyla cikmanin gururu
