...Ancak iliskimiz zayif da olsa hala canliydi.
Göz ucuyla birbirimizi kolluyorduk.
Ben kilisesine girer, eski günlerimizi anar ve cennetine imrenirsem, ayaklarimi aninda yerden kesmeye, beni yanina kabul etmeye hazirdi.
Aslinda benden gelecek bir hareketi bekliyordu. Bu hadiseyi onun benden daha istekli olduguna dair bir isaret olarak kabul ettim.
Lakin gönül oyunlarindaki tecrübem, iste tam olarak bu sebepten ötürü agirdan almam gerektigini bana devamli olarak ögütlüyordu.
Istekli oldugunu ilk belli eden hep kaybeder, o gün oldugu gibi yere cakilirdi.
Yaklasir gibi yaparken uzaklasmak, uzaklasir gibi yaparken yaklasmak; devamli kontrollü bir mesafeden iliskinin nabzini tutmak, iliskinin seyrini tartmak...
Gercek bir mümin yahut gercek bir asik, daima böyle davranmalidir.
