Tekrarlanan cekim. Qomlarin fisildasmalari ve kameralar önünde düzgün, tek sira halinde yürümeleri. Suya sokulan makineler. Sicak ve camur. Kostüm ve peruklar. Casting. Sahneye dönüstürülen terk edilmis köyler; Ispanyol ve yerli köy sakinleri; cayirlar, Don Diego de Zamanin bos yere onu toplumdan dislanma ve kayitsizliktan cikaracak yükselmeyi bekledigi ovalar. Lucrecia Martel filmini cekerken Selva Almada gözlemliyor, soruyor, yaziyor. Ve bu notlar incelikli, lirik esinlenmis ve kendi havasinda bir cekim günlügü olmaktan cok daha fazlasi Sayfalari ve görüntüleri asarak filmden kitaba dogru Zamanin edebi efsanesini aydinlatan, parcalarina ayiran ve derinlestiren optik, hassas bir aygit. Orijinal ve cok yeni, Selva Almada siirsel ve gercekci arasinda duran bir stille bastan cikardi. Edebiyati, dehsetten titreme noktasina vardirmadan tüyleri diken diken ediyor. Cristian Alarcn Babelia, Ispanya