Ingiliz yazar Edward Garnett bu kitabinda Tolstoyun hayatini sekiz ana baslikla ele almistir. Ilk seneler, Kafkasya, Sivastopol da 1847-1851 yillari arasinda Tolstoyun Kazan, Moskova ve Petersburgda gecirdigi günlerini anlatiyor. Kafkas köylerinde, Tuna boyundaki Rus ordusunda ve Sivastopol civarindaki sekiz aylik askerlik hayatinin Tolstoyun insan mizacini anlayisini cok genislettigi ve derinlestirdiginden bahsediyor. Özellikle Sivastopol hikayelerinde Napolyon harplerinin insanlarin bedenlerinde ve ruhlarinda yarattigi tahribati hakiki bir sekilde ele aldigini belirtiyor. Turgenyev, Seyahat, Tahsil, Terbiye Tecrübeleri bölümünde ise 1856-1862 yillarinda yazdigi en güzel bes hikayeden, Turgenyevle olan iliskisinden, 1857de Paris, Dijon, Isvicre ve Ren havzasina yaptigi seyahatlerden ve Yasnaya-Polyanada tamamen inkilapci bir tedris sistemi olan bir tesis kurdugundan bahsediyor. Ona ilk söhreti getiren Cocukluk, Ilk genclik ve Genclik eserine degindigi Ilk hikayeler, Kazaklar bölümünde ise Kar Firtinasi, Iki Süvari, Üc Ölüm Hikayesi, Aile Saadeti ve Polikuska Hikayeleri isimli hikayelerinden tahliller yapiyor. Sonraki Evlenme, Harp ve Sulh bölümünde Tolstoyun en mesut, edebiyat alaninda ise en mühim ve en verimli oldugu 1862-1876 yillarinda Harp ve Sulh adli eserini yazdigini ve eski bir aile dostlarinin kizi Sofya ile evlendiklerine deginiyor. Hem dünya hem de Rus edebiyatinin mihenk taslarindan biri olan Tolstoyun Anna Kareninasi da bu kitabin önemli bir bölümüdür. Dinim, Ivan Ilyicin Ölümü, Karanligin Kudreti, Krauter Sonat, Basübadelmevt adli eserlerinden bahsedildigi kitap 1910 yilinda ölen Tolstoyun 1897de karisina yazdigi mektuptan bir kesitle bitiyor.