Vicdani ret, her zaman zorunlu askerligin ötesinde bir itiraz oldu. Ilk vicdani retciden günümüze, her bir vicdani retci itirazin özü Ssavaslarin insan kaynagini kurutmak oldugu icin savaslara karsi, baris mücadelesinin bir parcasi oldular. Erkek egemenmiliter sisteme karsi kendilerini önce sözleri, sonra da eylemleri üzerinden kurdular. Bu anlamda vicdani ret, zorunlu askerlik karsisinda beyanlarin ötesinde her zaman kendilerinin de bir parcasi olduklari siddetsiz, savaslarin olmadigi Sbaska bir hayata da cagri oldu. Savas ve siddet karsiti sözü ve eylemleri ile bütün zamanlarda baris hareketlerinin öznesi olmayi basarabilmis bu kisilerin hesaplasmalari devletin ürettigi bütün siddet alanlari ile oldu. Albert Einsteinin savassiz bir dünyanin öncüleri olarak gördügü vicdani retciler, militarizmin yasamin her alanindaki örgütlü hallerini sorunsallastirarak buna karsi mücadeleyi de en temel amaclarindan birisi olarak ele aldilar.
Bu calisma, bu militer yapinin erkekligin yeniden üretilmesi konusunda hangi stratejileri kullandigini, kadinlar ve kadinlik ile olan iliskisini, toplumsal cinsiyet rollerinin nasil pekistirildigini vicdani retcilerin anlatilari üzerinden ele alarak toplum tarafindan icsellestirilmis militer politikalari aciga cikarmaya calismistir. Anlatilari alinan her bir vicdani retcinin kendi yasam alaninda, kendi deneyimleri ile bir yandan muhalif kimligini yeni argümanlar üzerinde kurarken öte yandan toplumsal yasam, toplumsal cinsiyet kodlari ile de oynayarak sürekli degisen ve dönüsen yeni bir yasam alanini nasil kurduklarini görünür kilmaya calisiyor.
