Ali Yilmazin kaleme aldigi bir askin hazin romani.
Uzun zamandir yüz yüze görüsememenin heyecaniyla Sule gözlerini Keremin gözlerinden ayiramaz. Masanin altindan Keremin elini siki sikiya tutar. Simdilik elini tutmasi bile Suleyi cok mutlu eder. Sonbaharin kendini hissettirdigi bu anlarda acik havada bulutlar yogunlasip günesin sicakligi düsünce bir anda Sule üsümeye baslar. Acaba Kerem ile ask iliskileri de Günesin, bulutlarin arkasina girmesi gibi azalmis midir Sule sanki Keremin kendisine biraz mesafeli gibi durdugunu hisseder. Ama simdilik bunlari düsünmek icin cok erkendir, Kerem yol yorgunlugu yüzünden biraz sarsilmistir belki. Dinlenince her sey yoluna girecektir diye kendine moral verir.
