Icine dünyayi sigdiracak kadar büyük bir kalbi vardi. Ama o kalbin icinde dünya sevgisine yer yoktu. Ismini söylediklerinde akla evvela sevgi gelirdi. Canli cansiz fark etmezdi; bikmadan, usanmadan severdi. Bu sevgiden nasiplenecek bir de cocuk vardi Salih. Hic tanimadigi Gemuhluoglunu rüyasinda görecek, sonra Insan Müzesinde tanis olacaklardi. Fakat hikayenin baslamasi icin Salihin misil misil uyumasi, heyecanla uyanmasi gerekiyordu
