21. yüzyilin sivil ve etnik soykirimi, göz önünde gerceklesirken, sözde uygar dünya ve kurumlari ölüm sessizligini sürdürüyor. Katliamdan arta kalanlar yerinden yurdundan koparilip göce zorlaniyor, temel ihtiyaclarin bile karsilanamadigi yoksun mülteci durumuna düsürülüyor. Savasi önlemek, barisi saglamakla ilgili kurumlarin hicbiri ortada görünmedigi gibi, soykirimdan kurtulup hayatta kalanlarla ilgili, ne tür insani yardim calismasi yapildigi henüz bilinmiyor. Bilinen tek sey silah tüccarlarinin tekelindeki Birlesmis Milletlerin, toplamda batililarin Israilden yana tarafgirligi ve yapilan soykirimi kiskirtmakla mesgul olundugudur. Günümüzden görülen o ki bu tip kurumlarin onu var eden bes daimi üyenin cikarlarini koruyarak asli görevini yerine getirmekten baska, baris adina hicbir islem yapmadigiyapamadigiyapamayacagidir.

Bu nedenle kimin kime ihtiyac duydugu bir kez daha degerlendirilmeli. Sonrasinda da ilgili dünyaya tercihimiz; Sark ya da Anadolu Kriterleri deyip yüksek medeniyet olusturma yoluna devam edilmelidir. Zira Türk toplumu, Filistinin ugradigi soykirimdan sonra, bu ve benzeri birlikler icinde yer almayi, haysiyetine, onuruna, özellikle tarihsel kardesligine yakistiramaz. Bu böyle biline.