Bu kitabi yazarken, simdi ancak rüyalarimda gördügüm kisilerle görüstüm, onlarla sohbet ettim, hem de yüz yüze. Hayatimi tekrar yasadim sanki.
Kitabi kapatip geriye baktigimda, ortaya cikan tek gercek dünyanin faniligi...
Cocuklugumu yasarken güzel buldugum seyler, gercekten de güzel olan dereler ve irmaklar, birbiri ardinca ölüp gitmisler bu dünyadan. Bir daha geri dönmemek, insallah cennette akmak üzere...
Ucurtma ucurdugumuz yesil ovalar, hep birlikte piknik yapip gezdigimiz tepeler, kivrim kivrim derelerle serinleyen ormanlar; sanki müthis bir depremle beton bloklarin altina gömülmüsler. O baki diyarda tekrar yesermek duasiyla...
Sevdigim insanlarsa, belki onda dokuzu, basta gül kokulu Resul olmak üzere, ebed bir diyara göc etmisler. Kalanlarsa yüzlerini oraya cevirmisler.
...
Bu kitabin baslarinda önce cennetteymis gibi gecen cocuklugumu, daha sonra genclik yillarimi dile getirirken son elli yil icersinde neler kaybettigimizi gözyaslari icinde fark edeceksiniz.
