Icimizdeki Seytan, Sabahattin Alinin 1940 yilinda yayimladigi bir roman. Macide ve Ömer isimli iki önemli karakter. Eserde kisilerin ic konusmalari ve kendileri ile hesaplasmalari yaygin olarak kullanilmis, bu yolla duygu ve hisler anlatilmistir. Bu romaninda, Sabahattin Ali toplumsal gündemin kisilikler üzerindeki baskisini ve gücsüz insanin kapana kisilmisligini gösteriyor.
Evet, evet onun korkusu Icimde bu ürkek dünyayi yaratan onun korkusu Ben bu degilim Ben baska bir seyler olacagim Yalniz bu korku olmasa Hicbir seyi bana tam ve iyi yaptirmayacagina emin oldugum bu seytandan korkmasam
Emin Kamil basini sallayip gözlerini sinirli sinirli kirpistirarak
Neden kiziyorsun Neden sikayet ediyorsun dedi. Icinde seytan dedigin o seyin en kiymetli tarafin olmadigini nereden biliyorsun Sizin gibi bes hissinden baska duygu vasitasi olmayanlar bu daimi korkudan kurtulamazlar. Asil sebep ve illetlere varabilseniz göreceksiniz ki en zayif tarafimiz disimizdadir. Gözümüzü kör eden yedi renktir, kulagimizi sagir eden sesler, agzimizi paslandiran yediklerimiz, kalbimizi önce costurup sonra durduran sonsuz kosmalarimizdir. Yüksek insan disina degil, icine kiymet verendir.
