Bir Türkiye düsünün Futbol sahalarinin büyük cogunlugu toprak. Futbol ayakkabisi yok. Malzemeler yetersiz. Pozitif bilimlerin futbola katkisi cok az. Hepsi bir yana, futbol topu yok. Ulasim problemi, yemek problemi; dus, antrenman sahasi yoklugu bütün takimlarin sorunu.
Futbol örgütsüz. TFF dar bir kalip icerisinde. Hakemler tamamen amatör. Taban birlikleri diye bir örgütlenme modeli yok.

Altyapi diye bir sey bilinmiyor. Futbolcu gelisimi dogaclama.

Inanilmaz bir yokluk ve bilgisizlik dönemi yasaniyor.
Iste böyle bir ortamda ilkokul mezunu Özkan Sümerin hayat mücadelesi basliyor.

Futbolun aileler tarafindan hic tasvip edilmedigi bir dönemde, anneyi babayi ikna edip futbola devam etmek dünyanin en zor isi.

Her seye ragmen Özkan Sümerin futbol tutkusu kesintisiz devam etti.

Üstelik bilinmeyenlerin üzerine gitti. Görülmeyenleri görmeye calisti. Son nefesine kadar okudu, arastirdi.
Karanlik futbol gelecegini aydinlatmak icin tüm gücünü ortaya koydu.

Önce oyunu kesfetti, sonra kurguladi ve üstüne bilgi, düsünce ve kültürü ekledi. Okuma tutkusu o kadar büyüktü ki bütün dünya klasiklerini, bilim, felsefe, sanat ve antropolojiye ait kitaplari didik didik inceledi. Kendi üniversitesini yaratti.

80 yasinda kanserle amansiz bir mücadele verirken hastane odasinda Kitap okuyamiyorum diye yakinmasi, okumak icin duydugu özlemin yüceligiydi.