Dünyanin önde gelen ekologlarindan Rob Dunn, Dünya denen bu narin gezegende hayatta kalacaksak insanligin onun degismez yasalarini anlamasi ve bu yasalara uymasi gerektigini savunuyor. Türümüz doga hakkinda simdiye kadar örnegi görülmemis cesit ve miktarda bilgi topladi, fakat bu bilgiyi yasami hakimiyeti altina almak ve gezegeni iradesine boyun egdirmek icin kullandi. Gelecegin Dogasinda Rob Dunn bu türden cabalarin beyhude oldugunu ileri sürüyor. Kendimizi yasamin ve doganin efendisi gibi görüyor olabiliriz, halbuki aslinda onun insafina kalmis durumdayiz. Antibiyotik direncinde, dogal secilimin biyocesitlilik üretme kudretinde ve hatta Londra Metrosunun sasirtici yeralti dünyasinda Dunn, hicbir insan faaliyetinin ortadan kaldiramayacagi yasam kanunlari buluyor. Yapay ekin adaciklari yarattigimizda, dogaya toksik atiklarimizi boca etigimizde veya cesitli topluluklar kurdugumuzda, aslinda kadim yasalarin isleyisine yeni malzemelerle katkida bulunmaktan baska bir sey yapmiyoruz. Gelecekte Dünya üzerinde yasamin serpilip geliseceginde en ufak bir kusku yok, ama insan türünün gelecegi hayli kusku altinda. Edward Wilsonin Sosyobiyolojisi kadar iddiali ve Elizabeth Kolbertin Altinci Yok Olusu kadar vakitli bir kitap olan Gelecegin Dogasi, yasamin cesitlilik ve kaderini anlamak icin yeni bir standart ortaya koyuyor.
