Aciklama Ötüken, alic agaci ciceklerinin acunu saran essiz kokusuyla ilkbahari mustularken, bu kokuyu icine ceken her kisi ardindan bir de oh cekiyordu. Daglar ve ovalarda biten göksin otlar ve rengarenk acan ciceklerle gökkusagini andirirken, sanki güzellik yarisini tutusmuslardi. Bu güzellikler arasinda gezen türlü kuslar ötüsleriyle neseli bir yir seslendiriyorlardi. Hele bir de kelebeklerin o büyüleyici görüntüsü, kisi usunu basindan aliyordu. Günes tam tepede olmasina ragmen kisi tenini yakmiyor, aksine tadina doyulmaz bir lezzet sunuyordu. Tanri daglarinin zirvelerinde yer yer gizlenmis kar görüntüleri, adeta bir cennet görüntüsü andiriyordu. Ötükende ilkbahar bir baska güzeldi... Börünün sessiz kaldigi yerde itler cakallar volta atar, bilmezler ki Börü sessizligini bozarsa kiyamet kopar...