En Cok Seni Bekledim, Sibel Özün 2006 yilinda yayimlanmis ilk öykü kitabi. Elinizde tuttugunuz, kitabin gözden gecirilmis yeni baskisi.
Öyküdeki yolculugunu Serceler Ölürse ve Yokus Yukari Istanbul kitaplariyla sürdürmüs olan yazarin ilk duragina yeniden dönüyoruz. En Cok Seni Bekledim, olagan insanlarin olagan hikayelerini anlatiyor... Hayatin ve insan hallerinin bir öyküye yazili oldugunu gösteriyor Öz. Anlatmak icin olaganüstü olaylara ihtiyacimiz olmadigini anliyoruz. Sibel Öz kurgu yazari. Hayattan topladigi anlari, imgeleri, halleri kurmacaya tasiyor.
En Cok Seni Bekledimin kisileri her seye ragmen sevmekten vazgecmeyenler. Bu yaniyla bize unuttuklarimizi hatirlatiyor öyküler. Biz de hatirladiklarimizi beklemeye basliyoruz kalbimizi saran sicaklikla. En Cok Seni Bekledim, vicdanin sesi. Bekleyisin, umudunun, korkunun, sevincin, acinin, unutusun, hatirlayisin, yetinmenin, hayal kirikliginin, yeniden baslamanin sarkisi. Sibel Öz, insanlik hallerine samimi ve önyargisiz yaklasiyor. Agacin, duvarin, topragin, kusun dili oluyor. Bazen insan oluyor bazen insansiz. Hatasiyla sevabiyla öykü kisilerini kucakliyor, seviyor onlari. Bize bir dünya degil, dünyalar veriyor. Okuru hafife almiyor üstelik. Bir gizemin pesinden kosturuyor cogu zaman bizi. En Cok Seni Bekledim yeniden bizimle... Öykünün, dolayisiyla edebiyatin zamana direnen en güclü durus oldugunu bilerek...
