Hobo, her seyden önce bir isci; ama hep yurtsuz, evsiz, ailesiz bir isci. Hobo ayni zamanda da bir gezgin; kah tren vagonlarini, ormanlari, madenleri, tarlalari, kah Chicagonun kenar mahallerini, Hobohemyayi mesken tutmus bir gezgin. Kisacasi Hobo, XX. yy. Amerikan popüler kültürünün, sarkilara, anlatilara konu olmus, maceraperestligi ve bagimsiz olmayi sinirlara gitmekle, sinirlarda yasamakla özdeslestirmis yollardaki adami. Ama Hobo, bir kez daha ve her seyden önce bir isci, en acimasiz sömürü iliskilerinin, horlanmanin, yoksullugun ezip gectigi bir isci.

Kendisi de eski bir Hobo olan Nels Anderson, elinizdeki calismada bizi bir anlamda evine götürüyor. Hobonun dünyasini, yasamini, calisma kosullarini bize iceriden aktariyor. Anderson, icerisinden geldigi dünyanin güzellemesini yapmak istemiyor; gördügü sefaleti vicdan pazarinda satmak da istemiyor. Anderson sadece betimliyor. Peki bir sey, yer, olay, olgu sadece betimlenebilir mi, oldugu gibi aktarilabilir mi Bazi kitaplar, bu cetin soruyu bir kez daha sordurur okuyucuya. Anlattigi hikayenin detay zenginligi ve carpiciligi ile degil sadece, kacinilmaz olarak tetikledigi yöntemsel ve epistemolojik sorgulamalarla da cok özel bir Chicago Ekolü klasigidir Hobo.

Nels Anderson 1889-1986 Amerikali sosyolog. Chicago Üniversitesinde egitim almis ve Robert E.Park et Ernest Burgessin ögrencisi olmustur. Bir kent antropolojisi calismasi olan Hobo ile 1923, Chicago Ekolü olarak adlandirilan sosyal bilim geleneginin olusumuna en önemli katkilardan birini yapmistir.