Seksen yil önce bu vakitler, yalnizca dügünlerde giydigi saten kumastan yeleginin icinde, kir saclarinin diplerine kadar terlemis kemenceci, kundurasi ile balkonun ahsap zemininde, hayatinda tuttugu son ritmi isitiyordu.
Iki yil önce bu vakitler, yemenisinin oyalarindan damlayan yagmur damlalarinin islattigi ellerinde simsiki tuttugu bir tas vardi kadinin.
Bundan üc yil önce Yircada alti bin zeytin agaci kaslari catik bekliyordu.
On ay önce bu vakitler, yolun kenarindaki kavak agaci, önünden kosarak gecen kadinin, erkeklerin karanligindan kacisina seviniyordu. Hanife on ay önce yasiyordu.
Bundan bes yüz yil önce bir kadin, kaynayan kazandan buhari tüten asureyi umutla kokluyordu...
